«Գործ տալը»՝ հայրենասիրությո՞ւն. «Փաստ»
«Փաստ» օրաթերթը գրում է.
«Ազդարարի մասին» օրենքը «գործ տվողի» տխրահռչակ ինստիտուտին նմանեցնելը նույնն է, թե ձմերուկն ու փիղը փորձենք իրար հետ համեմատել: Եվ երբ դա արվում է երկրի բարձր ամբիոններից, մնում է մի հարց տալ, թե՝ էս որտե՞ղ ենք գտնվում և արդյո՞ք դա է մեր պատգամավորների իրական դեմքը:
Տպավորությունն այնպիսին է, որ նորընտիր պատգամավորներից որոշների մոտ ինչ–որ բան այն չէ: Նրանք մինչ օրս լավ չեն հասկացել, որ պետական պաշտոնը ոչ թե պետության բյուջեն թալանելով հարստանալու համար է, այլ ժողովրդին ծառայելու: Իսկ թալանչու ձեռքը բռնելը ոչ թե «գործ տալ» է, այլ՝ հայրենասիրություն:
Ու եթե նախկին կամ ներկա պաշտոնյաները կարողանում են իրենց պետական աշխատավարձից 10–20 անգամ ավելի շատ գումարներ ծախսել, ապա դա խոսում է ոչ թե այն մասին, որ նրանք 24 ժամի փոխարեն օրական 48 ժամ են աշխատում, այլ որ ոտքից գլուխ թաթախված են կոռուպցիոն շղթայի դրվագների մեջ:
Ավելի զավեշտալի է, երբ 10–20 տարի այս կամ այն պետական պաշտոնը զբաղեցրած անձանց հայտարարագրերն ենք ուսումնասիրում: Սա ոչ թե ուրիշի փողերը հաշվելու, այլ տվյալ անձի հայրենասիրական կերպարը հասկանալու համար է: Այն, ի դեպ, հակադարձ համեմատական է հարստության չափին: Եվ որքան հարուստ է պաշտոնյան, այնքան ավելի շատ թքած ունի իր երկրի, իր հայրենիքի ու իր սեփական ազգի վրա (իհարկե, բացառություններ կան):
Խորհրդային տարիներին, երբ ամեն ինչ Սովետինն էր, իսկ Սովետն էլ ազգային կատեգորիա չէր, ինչ–որ տեղ կարելի էր աչք փակել կաշառքով մարդ «դառնալու» երևույթի վրա: Բայց հիմա երբ բոլորը ազգային է դարձել, սովետական ոգով, ճարպկությամբ ու տրամաբանությամբ բորենիների նման երկիրը հոշոտելով հարստանալը ոչ այլ ինչ է, եթե ոչ ազգային ու պետական դավաճանություն: Հիմա՝ հարց. պետական դավաճանի մասին բարձրաձայնելը «գործ տա՞լ» է, թե՝ չէ:
Կամ որքանո՞վ կարելի է ռեստորանի մենյուի նման ոլորտների «ծառայությունների» համար գներ «սահմանելը», շրջանառության մեջ դնելը, դրանով հարստանալը նորմալ համարել, իսկ նման «ինստիտուտների» դեմ պայքարելը՝ «գործ տալ»: Այս տրամաբանությամբ եթե փորձենք հարցին մոտենալ, ապա պետք է ասենք, որ երկիրը թալանելը, մարդկանց ունեզրկելու հաշվին հարստանալը հայրենասիրություն է, իսկ դրա դեմ պայքարելը՝ դավաճանություն:
Նման կերպ կարող է մտածել մարդը, ում համար պետական պաշտոնը այդ համակարգի «բերք ու բարիքից» ստաբիլ սնվելու և հարստանալու հետ է ասոցացվում, ու եթե նման կերպ է մտածում նաև ազգայնական խորը արմատներ ունեցող կուսակցության պատգամավորը, ապա վստահ կարող ենք ասել՝ «ողբամ զքեզ երկիր իմ հայոց»...
Շարունակությունը` «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում
Жители Тигранашена не имеют права собственности и живут в постоянном ощущении угрозы (Видео)
Геополитическое балансирование — на «нитке». «Паст»
Арестовать весь армянский народ не получится: «Паст»
С кем же на самом деле встретился Никол Пашинян? «Паст»
ВТБ (Армения) упростил процесс автокредитования на первичном рынке
Трамп принял 10 требований Ирана перед двухнедельным перемирием
Армия Ирана пригрозила отбросить военных США в период до каменного века
Власти уже «цепляются за соломинку». «Паст»
Одним из главных рисков выборов является распыление голосов. «Паст»
В Азербайджане готовятся к горнодобывающему буму, а у нас?.. «Паст»
