Պետությունը միշտ չէ, որ աջակցում է թատրոններին, միշտ կրճատվում են աշխատավարձերը. Էվա Խաչատրյան

Երեւանի քաղաքապետ Տարոն Մարգարյանը, Թատրոնի միջազգային օրվա առթիվ, պարգեւատրել է Երեւան քաղաքի թատերարվեստի ոլորտի մի շարք դերասանների: Նրանց շարքում է նաեւ Երեւանի պետական կամերային թատրոնի դերասանուհի Էվա Խաչատրյանը, ով թատերարվեստի ոլորտում ունեցած ձեռքբերումների եւ անձնվեր աշխատանքի համար արժանացավ Երեւանի քաղաքապետի պատվոգրի:

Life.panorama.am-ի հետ զրույցում դերասանուհին խոստովանեց, որ իր համար եւ սպասված, եւ անսպասելի է եղել այս գնահատականը: «Գիտեք, եթե անձնվիրաբար աշխատում ես, գնահատականը միշտ է սպասված լինում, սպասելիքներ չունենալու դեպքում ապրելն անիմաստ է: Ինչ խոսք, եթե այդ գնահատականը անակնկալի տեսքով է, տպավորություններդ ավելի անսպասելի են, դրանք նույն վայրկյանին են ծնվում: Մյուս կողմից, քաղաքապետի պատվոգրին արժանանալն ինձ համար անսպասելի էր, քանի որ դրա մասին ես նախապես չգիտեի, թատրոնում ինձ անգամ չէին ակնարկել, ինչպես որ սովորաբար լինում է: Շատ ոգեւորված եւ ուրախ եմ, որ այդ պատվոգիրն ունեմ, ի վերջո, դերասանի համար յուրաքանչյուր շնորհակալություն՝ կլինի դա պատվոգրի, թե ծափահարության տեսքով, մեծ հաճույք է»,- նշեց Էվան:

Դերասանուհին շեշտեց՝ միայն տգետ մարդը կարող է փոքրիկ ու մեծ հաղթանակներից թուլացնել ավելիին ձգտելու ցանկությունը: «Յուրաքանյուր գովեստի խոսք, կոչում, կամ ծափահարություն պետք է դերասանին մղի էլ ավելիին հասնել, ավելի որակյալ աշխատանք ստեղծել ու արժանանալ ավելի մեծ գնահատանքի: Սրանք դեռեւս առաջին քայլերն են, պետք է միշտ ձգտել լավագույնին՝ գնահատականներից միայն գրագետ կերպով ոգեւորվելով: Կարծում եմ, եթե դերասանը չարժանանա մանր եւ մեծ շնորհակալությունների, ապա նա այդ դեպքում ավելի քիչ ոգեւորությամբ կաշխատի»,- նկատեց նա:

Էվա Խաչատրյանն իրեն երջանիկ դերասանուհի է համարում: Թատրոնին պակասող խնդիրների մասին էլ խոսելիս՝ Էվան նշեց. «Ես աշխատում եմ մեր հանրապետության լավագույն թատրոններից մեկում, որը ամենաշատ պահանջարկ ունեցող, ամենակենդանի, ժամանակակից ու ակտիվ գործող թատրոնն է, ուստի թատրոնին սպառնացող շատ բողոքներ չունեմ: Ես ինձ համարում եմ գնահատված, պահանջված դերասանուհի, ես ունեմ իմ հանդիսատեսը, որն ինձ սիրում ու գնահատում է, ինչը վերջերս ապացուցվեց մեր թատրոնի հոբելյանական մրցանակաբաշխության ժամանակ, երբ հանդիսատեսի թափանցիկ քվեարկությամբ ես ճանաչվեցի տարվա լավագույն դերասանուհի: Ես երջանիկ եմ իմ մասնագիտությամբ եւ Աստծո կամոք պատրաստվում եմ առաջ քայլել:

Կարծում եմ՝ հայ թատրոնն այսօր շատ խորքային խնդիրներ ունի, բայց դրանց մասին ավելի մանրամասն կարող են խոսել թատրոնների գեղարվեստական ղեկավարները, քանի որ դերասանները միշտ չէ, որ շատ խնդիրների հետ են առնչվում: Ինչ խոսք, պետությունը միշտ չէ, որ աջակցում է թատրոններին, միշտ կրճատվում են աշխատավարձերը, ամեն տարի պահանջում են ավելի շատ ներկայացումներ, բայց ավելի քիչ վճարում են դրանց համար: Մի խոսքով, այսօր շատ խնդիրներ կան, որոնք ավելի խորքային են: Եվ, ցավոք, այսօր կան թատրոններ, որոնք պարզապես փտել են, այլեւս գործունեություն չեն ծավալում, չեն ուզում նոր գործեր ներկայացնել, ժամանակի հետ քայլել: Կարծում եմ, որ, եթե յուրաքանչյուր թատրոն տարվա մեջ գոնե երկու նոր ներկայացում հանձնի հանդիսատեսին, ապա ամեն ինչ չի կործանվի»:

Հեղինակ՝ Անուշիկ Մելքոնյան