Ապրիլյան պատերազմի օրերին իշխանությունը կանխեց ազգային ոգու պոռթկումն ու վերելքը. «Փաստ»
«Փաստ» օրաթերթը գրում է.
Մեր հյուրն է «Կարին» ազգագրական երգի ու պարի համույթի գեղարվեստական ղեկավար Գագիկ Գինոսյանը
– Պարոն Գինոսյան, այսօր քաղաքական դաշտում խոսակցություն է ընթանում ազատագրված տարածքների վերադարձման շուրջ: Դա այսօրվա պահա՞նջն է, օրախնդի՞ր հարց է:
– Լևոն Տեր–Պետրոսյանի ժամանակներից այդ խոսակցությունը կա: Այնպես որ ոչ մի ակտուալություն չունի այդ հարցը:
– Իսկ ինչո՞ւ է արծարծվում:
– Հավանաբար ժողովրդի զարկերակը շոշափելու համար: Տեսնելու, թե ժողովուրդն ինչպե՞ս է արձագանքում: Բայց ես կարծում եմ, որ ժողովուրդն ապրիլին, մասնավորապես սահմանի վրա կանգնած տղաները, տվեցին հարցի պատասխանը:
– Մենք ինչքա՞ն կարող ենք այսպես դիմանալ, երբ ոչ պատերազմ է, ոչ խաղաղություն:
– Կդիմանանք այնքան, մինչև մտավորականությունը հասկանա, որ քաղաքական գործիչներինը չէ այս երկիրը: Երկիրը հայրենատեր մարդկանցն է: Եվ կդաստիարակի արդեն հայրենատեր սերունդ:
– Բայց մեծ աշխարհը, աշխարհի մեծ խաղացողները մեզ հանգիստ կթողնե՞ն՝ էլի ձգելու ներկա ստատուս քվոն:
– Մեծ աշխարհը ոչ ոքի հանգիստ չի թողնում: Խաղաղությունը վաստակվում է հաղթանակներով և ոչ թե մոլի խաղաղապաշտությամբ կամ խաղաղություն աղերսելով: Հակառակը ստրկություն է կամ ստրուկի մոտեցում: Նա, ով արյուն չունի տալու ազգին, նա տալիս է արցունք: Հողը կորցնելու համար բարձրացված վայնասունի տեսքով:
Դեռևս Հակոբ Պարոնյանն էր ասում. մոտավորապես ներկայացնեմ` թող Չուխաջյանը դաշնակի համար մեղեդիներ գրի ու լա, մյուսը թող խոսք ասի ու լա, և այլն, և այլն, իսկ ես պետք է խնդամ: Որովհետև ես արյուն ունեմ տալու ազգիս և ոչ թե արցունք: Ու դիմելով տղամարդկանց ասում է` կաղաչեմ ձեզի մի խլեք տղոց ու կանանց բաժին լացը: Լացը տղամարդունը չէ, տղամարդունը արյունն է: Մի՞թե մենք արյուն չունենք տալու, որ լացում ենք:
Այն վայնասունը, որ հնչում է քաղաքական գործիչների կողմից կամ կոչերը` «հողեր` խաղաղության դիմաց», կամ «զիջումներ հանուն խաղաղության», վախկոտ մարդկանց հոգեբանության արդյունք են: Եվ դուրս է գալիս, որ մենք մեր տարածքները զիջում ենք նրան, ով ասում է, որ Երևանն էլ է իրենը: Այսինքն` մենք զիջելով, գրգռում ենք ախորժակը մարդակերպ կենդանիների մի ցեղի, որոնք 93 տարեկան մահացած տատիկի ականջ են կտրում:
Դե, եթե այսքանից հետո տալիս եք հողը, ապա ձեր երեխաներին, ծնողներին թողեք այդ հողի վրա և նոր միայն այն տվեք:
– Իսկ շատե՞րն են Ձեզ նման մտածում: Որովհետև այսօր շատ փորձագետներ կարծում են, որ մեր ժողովուրդն այնքան է զբաղված օրվա հացի խնդրով, որ արդեն մեծ հաշվով նրան Ղարաբաղը չի էլ հետաքրքրում:
– Նման փորձագետները, եթե փորձագետ են, որպեսզի վախ տարածեն ազգի մեջ և եթե նաև վճարվում են դրա համար օտար իշխանությունների կողմից, թող իրենց տեսակետները հրամցնեն ոչ թե մեզ, այլ իրենց պատվիրատուներին:
Կարծում եմ, ոչ մի նորմալ մարդ, ոչ մի նորմալ հայ պարտվողական քաղաքականություն չի քարոզում ու խուճապ չի տարածում: Իսկ ով դա անում է, ապա միանշանակ դավաճանական քայլ է անում:
– Իսկ մեր երկիրն այսօր ունի՞ կռվելու և հաղթելու պոտենցիալը: Որովհետև ապրիլյան պատերազմն այլ բան ցույց տվեց. մենք տարածքներ կորցրեցինք: Որքան էլ չցանկանանք այդ մասին խոսել:
– Նաև ցույց տվեց, որ մենք ունենք երիտասարդություն` պատրաստ կռվելու և ունենք անպատրաստ իշխանություն, որը վարեց պարտվողական քաղաքականություն և շարունակում է վարել մինչ օրս: Այնպես որ, տղաները չպարտվեցին, պարտվեց իշխանությունը: Որովհետև թույլ չտվեցին զինվորին առաջ գնա, շարունակի կռիվը: Իսկ տղաներն ուզում էին դա անել:
Ապրիլյան պատերազմը միանշանակ ցույց տվեց, թե մենք ինչպիսի խիզախ երիտասարդներ ունենք: Եվ նման զավակներ ունեցող ազգը բարբաջում է հողեր հանձնելու մասի՞ն: Խոսում է պարտվողական հոգեբանության դիրքերի՞ց:
«Մեռածն է մեռնում»` սա Գարեգին Նժդեհի խոսքն է: Այնպես որ, հայրենիք հանձնելուց խոսողները կենդանի դիակներ են: Նրանք անգամ իրավունք չունեն մոտ կանգնել հայոց իշխանությանը: Իսկ հայ զինվորն այսօր կանգնած է ավելի քան վճռական, պատրաստ է մարտնչելու ու մի թիզ հող չզիջելու թշնամուն:
Ցավալի է, որ այն ազգը, որ պատերազմի օրերին ներգաղթ արձանագրեց, հիմա խոսում է պարտվողականությունից: Որովհետև իշխանությունը` իշխանամետ ուժերով, կանխեցին ազգային հոգու պոռթկումն ու վերելքը: Այն դեպքում, երբ զինվորը պատրաստ էր ոչ միայն հետ վերադարձնելու խլված հողերը, պատրաստ էր դեռ մի բան էլ գնալու առաջ:
Շարունակությունը` «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում:
Հրատապ. Սյունիքը կտրվելու է,Ալիևը Տիգրանաշեն զորք է մտցնելու. Գեներալ Արշակ Կարապետյան
Ակնկալում եմ ձեր ազնիվ պատասխանները. Արշակ Կարապետյան
Իսպանական քաղաքում ցլերի հետ ավանդական վազքի ժամանակ 10 մարդ է վիրավորվել
Ինչպե՞ս են փոխում հանքային հսկաների անվադողերը. տեսանյութ
Ձևավորվել է Գագիկ Ծառուկյանի պաշտպանության հանրային կոմիտե՝ կազմված սփյուռքի եւ Հայաստանի հեղինակավո...
3 նախարարությունների անվանումները կփոխվեն. Կառավարության կառուցվածքի փոփոխության նախագիծը ընդունվեց
Շինծու գործերի սնանկությունը. Ավետիք Չալաբյանի դեպքի քաղաքական ու իրավական ուղերձները. «Փաստ»
Ավտոտնակում հիմնադրված հայկական բիզնես. խաղեր՝ իրական շփման համար
Ո՞ւր են տանում անշարժ գույքի շուկայի նոր «բումի» սուր կողմերը. «Փաստ»
Ինչո՞ւ է Սփյուռքը թիրախավորվում, և ո՞ւմ շահերին են ծառայում իշխանությունները. «Փաստ»
