Պարտիզակում այլընտրանք չկա. «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Հոկտեմբերի 27–ին Արագածոտնի մարզի Պարտիզակի համայնքապետարանի շենքում տեղի կունենան «Արկի» ՍՊ ընկերության Արագածոտնի մարզի Կաքավաձորի տուֆի հանքավայրի Պարտիզակի տեղամասի արդյունահանման գնահատման հաշվետվության վերաբերյալ հանրային չորրորդ քննարկումները:

Կաքավաձորի տուֆի հանքավայրի Պարտիզակի տեղամասի բացահանքի շահագործման նախագիծը կատարվել է մեկ տարի առաջ ստեղծված «Արկի» ՍՊԸ–ի տեխնիկական առաջադրանքի հիման վրա: Ընկերության կողմից նախատեսվում է իրականացնել տուֆ քարի արդյունահանման աշխատանքներ:

Նախագծի բացահանքի տարեկան արտադրողականությունն ընդունված է 15 հազար 500 մետր խորանարդ տուֆազանգված: Բացահանքային դաշտի օտարման տարածքը կազմում է 15,5 հա: Նրա վերջնական եզրագծի մեջ ներառված տուֆերի հաշվեկշռային պաշարները կազմում են 849 հազար 335 մետր խորանարդ, իսկ արդյունահանվող պաշարները՝ 771 հազար 995: Նախագծով բացահանքային դաշտի շահագործումը կտևի 50 տարի:

Նախատեսվող գործունեության նպատակն է տուֆ քարի օգտակար հանածոյի արդյունահանում և տեղի շինարարական կազմակերպություններին և անհատ շինարարներին շինանյութերով ապահովում: Արդյունահանված օգտակար հանածոն պիտանի է օգտագործելու շինարարության մեջ` որպես հումք երեսապատման և շինարարական քարերի արտադրության այլ տիպի շինարարական աշխատանքների համար:

Պարտիզակ համայնքի ղեկավար Հայկ Տերոյանը «Փաստի» հետ զրույցում նշեց, որ այսօր իրենց համայնքի տարածքում գտնվող մի քանի նման հանքավայրերի առկայությունը, թերևս, գյուղացիների աշխատանք ունենալու միակ տարբերակն է: Ըստ գյուղապետի՝ նրանք, ովքեր հանքերում չեն աշխատում, կա՛մ գյուղից դուրս են աշխատում, կա՛մ էլ մեկնում են այլ երկիր՝ արտագնա աշխատանքի: Այլ երկիրն էլ, այս դեպքում, հասկանալի է, թե որն է:

Առհասարակ, Պարտիզակը տուֆի հարուստ պաշարներ ունի: Գյուղին մոտ գտնվող երկու հանքավայրում մեծամասամբ աշխատում են Պարտիզակի բնակիչները: Այս պահին համայնքի տարածքում չորս աշխատող հանքավայր կա, միաժամանակ կան սպառված ու դադարեցված տուֆի հանքավայրեր:

Հարցին, թե գյուղի համար այդ հանքավայրերի գոյությունը ինչ նշանակություն ունի, համայնքապետը պատասխանեց. «Այնքանով են կարևոր, որ մարդիկ աշխատում են, իրենց օրվա հացը վաստակում: Այսօրվա դրությամբ գյուղի 10–15 տնտեսության ներկայացուցիչ աշխատում է քարի հանքերում»:

Տերոյանի հավաստմամբ, հանքավայրերի շահագործման արդյունքում առաջացող փոշին իրենց չի խանգարում, քանի որ չի հասնում: Ըստ գյուղապետի՝ թեև հանքերը գյուղի տարածքում են, բայց բնակելի հատվածներից բավական հեռու:

«Բավական հեռու են, և ուժեղ քամիների ժամանակ փոշին գյուղ չի հասնում: Ավելի մոտ են արոտավայրերին ու հատուկ նշանակության հողերին՝ կրակադաշտերին»,– նկատեց նա:

Դիտարկմանը, թե հանքավայրերի առկայությունը արտագաղթին խանգարում է, պատասխանեց, թե ով գնում է՝ գնում է և դա պահող աշխատանք չէ, այլ միայն օրվա հացի խնդիր լուծող:

Պարտիզակում բացի հանքարդյունաբերությունից ուրիշ ոչ մի աշխատանք չկա: Գյուղացիները չեն կարողանում հողագործությամբ ու անասնապահությամբ զբաղվել՝ վաճառելու տեղ ու հավաքող չունեն, մթերման կայաններ չկան: «Գյուղատնտեսությունը շատ վատ է մեզ մոտ, որովհետև ոռոգման ջրի խնդիր ունենք, որը բավարարում է մեր ունեցածի 20%–ի չափով: Ինչ հնարավոր է, գյուղացիներն անում են, բայց դա բավարար չէ: 760 հա ոռոգվող տարածքներից այսօր ոռոգվում է միայն 70–ը: Անասնապահությամբ էլ են քիչ զբաղվում, իրենք իրենց համար են պահում: Ձեռք չի տալիս: Չեն կարողանում խոտը հնձել, իսկ գնելու դեպքում էլ ձեռնտու չէ: Հիմնականում դրսում են աշխատում, խոպան գնում»,– պատմեց գյուղապետը:

Շարունակությունը՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում