ՊՆ-ն պատասխանել է, որ օգնում են միայն մահվան դեպքերում․ մի ընտանիքի պատմություն (լուսանկարներ). Hraparak.am

Hraparak.am-ը գրում է.

Մհերը երազում է նկարիչ դառնալ, նա ընտանիքի ամենամեծ զավակն է՝ 14 տարեկան։ Համեստությամբ ցույց տվեց իր նկարները։ Մհերի հայրը՝ Գագիկ Հովհաննիսյանը, չնայած սոցիալական ծանր վիճակին, ասաց, որ ամեն ինչ անելու է, որ երեխայի երազանքը կատարի՝ ուղարկի նկարչության։

Հովհաննիսյանների ընտանիքն ապրում է Արտաշատ քաղաքի Շահումյան գյուղում։ Սոցիալապես անապահով այլ ընտանիքներից տարբերվում էին նրանով, որ փող և օգնություն չէին ուզում, պետությունից միայն մեկ ակնկալիք ունեն՝ 4 պատ։

«Մոտ 7 տարի աշխատել եմ Ռուսաստանում, ընտանիքս իդեալական պահել եմ։ 7 երեխա ունեմ, չեմ ունեցել ունենալու համար, երեխա չենք ունեցել, որ պետությունից օգնություն ստանանք, սիրելով եմ ունեցել։ Իմ երեխաներին պահել եմ շատ լավ։ Ունեցել եմ շատ անասուններ, ունեցել եմ ամենալավ մեքենան Վարդենիսում»․- պատմում է Գագիկ Հովհաննիսյանը։ Քանի որ Հայաստանում արդեն ամեն ինչով ապահովել էր ընտանիքին, ընտանիքի հայրը Ռուսաստանում աշխատելու փոխարեն եկել է հայրենիք և սկսել աշխատել պաշտպանության նախարարությունում որպես վարորդ․ «Իմ աշխատավարձը ստանում էի, իմ ապրուստով ապրում էինք»։

Մեկ ավտովթարը, սակայն, ամբողջովին փոխել է նրանց կյանքը, ստիպված են եղել վաճառել ողջ ունեցվածքը, վիրահատությունների և բժշկական ծախսերը հոգալու համար, Գագիկ Հովհաննիսյանը 6 ամիս հիվանդանոցում պառկած է եղել, այս պահին ուսը չի աշխատում՝ փշրված է։ Վերջինս ՊՆ-ից վիրավորված ասում է, որ միայն հիվանդասենյակն է անվճար եղել։

6-ամյա Անին երազում է ոստիկան դառնալ, Մարիամիկին վարսահարդարությունն է դուր գալիս, 8-ամյա Սարգիսն էլ իրեն պատկերացնում է մարդկանց օգնելու գործում, երազում է «ռեյնջեռ» դառնալ։ Մեծ երեխաները հոգատարությամբ հերթով գրկում էին 8 ամսական Վահեին, նա ձմռանը հիվանդացել էր և այժմ փոքրիկի քաշը պակաս է։ Երեխաների հետ միասին մեծանում է նաև Գագիկ Հովհաննիսյանի քրոջ երեխան։

Մանրամասները` սկզբնաղբյուր կայքում: