Վճիռը վաղուց կայացված է՝ դատավորի դարակում դրված. «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Սարի թաղի գործով ամբաստանյալ Էդուարդ Զեյթունյանը կնոջ՝ Լալա Բեռնեցյանի խոսքով, ամուսինն ասես դատավորի՝ Աննա Դանիբեկյանի կողմից թիրախավորված լինի: Վերջինս նախորդ երկու դատական նիստերից հեռացրել է նրան մեկական ժամով՝ նիստը «խանգարելու» պատճառաբանությամբ: Իրականում՝ ամբաստանյալը պարզապես խոսել է, խորհրդակցել իր պաշտպանի հետ՝ բնավ չխանգարելով դատական նիստի ընթացքին:

Այն, որ Զեյթունյանի նկատմամբ խտրական վերաբերմունք կա դատավորի կողմից, փաստում են նաև պաշտպանները, որոնցից մեկը՝ Գրիշա Բալասանյանը, ամբաստանյալին կրկին դատական նիստից հեռացնելու որոշումը լսելուց հետո հայտարարել էր, թե Զեյթունյանն ընդամենն իր պաշտպանի հետ խորհրդակցում էր և միթե խորհրդակցելու համար կարելի է նախազգուշացում տալ ամբաստանյալին, իսկ հետո՝ հեռացնել նիստերի դահլիճից: Ըստ փաստաբանի՝ սա դատական գործ է, որը «սիմպածիայով» և լավ տրամադրությամբ չպետք է կայանա՝ հավելելով, թե դատավորը վատ տրամադրություն ունենալու դեպքում սանկցիա է կիրառում: Իսկ Զեյթունյանի՝ իր պաշտպանի հետ զրուցելու պատճառը վկայի՝ առանց անձնագիրը ներկայացնելու ամբիոնին մոտենալն արձանագրել էր:

«Ամուսինս նկատեց, որ դատավորը ցուցմունք տվող վկայից նույնիսկ անձը հաստատող փաստաթուղթ չպահանջեց: Այսինքն՝ երևի նա վկաներին դեմքով ճանաչում է, իրար հետ էլ նստում, կոֆե են խմում: Դու քո վկային առանց անձը հաստատող փաստաթղթի պատրաստվում ես քննել, կարողա՝ հորեղբորդ տղան էր: Դատավորն ասում է, թե ամուսինս իբր դատական նիստը խանգարում է, մեկ ժամով սանկցիա է կիրառում և դուրս հանում դահլիճից: Մեկ տարի 9 ամիս մարդուն անհիմն փակում ես, բա նա պետք է խոսա, նա խոսքի ազատության իրավունք ունի: Դանիբեկյանը օրենք չգիտի, եկել է որպես դատավոր նստի, ի՞նչ անի: Կողքից մեր փաստաբաններն են նրան օրենքը հուշում, այնպիսի խախտումներով է դատավարություն անում: Ախր այնտեղ դատարան չկա, մարդու իրավունքների կոպիտ խախտումներ են: Այնտեղ դատարան ես չեմ տեսնում, կամակատար անձ է, ոչ մեկին չի լսում, իսկ վճիռը շուտվանից կայացած, իր դարակում դրված է, մի օր կկանգնի, կհրապարակի, բայց երբ՝ պարզ չի»,– պատմեց Զեյթունյանի կինը՝ Լալա Բեռնեցյանը:

Հարցին, թե ինչու այդ դեպքում չեն հրապարակում վճիռը, Լալան պատասխանեց՝ կոնկրետ այդ 10 տղաների նկատմամբ հաշվեհարդար են իրականացնում: Պատժում են բերդերում, որտեղ ասեղ գցելու տեղ չկա. «Գնում ես՝ ժամերով կանգնում, որ երկու կտոր վեշ տաս քո կալանավորին: Մունաթով, զունաթով: Մեզ մոտ իրերի ընդունման կետում նոր մարդու են նշանակել: Այնպես է մեզ վերաբերվում, ասես իրեն պարտական լինենք, մարդկանց ժամերով կանգնացնում է, ո՛չ կարգ, ո՛չ կանոն, ո՛չ հերթ: Նախկինն իմիջիայլոց լավն էր, բոլորին դեմքով ճանաչում էր, համարակալում էր ու կանչում հերթով, ո՛չ վեճ էր լինում, ո՛չ՝ խոսակցություն: Հիմա ներքևը կալանավորների հարազատներն իրար ուտում են, թե ով պիտի մտնի»,– պատմեց նա:

Ինչպես Լալան է ասում՝ ամեն համակարգում բարդակ է: Մարդուն 1 տարի 9 ամիս պահում են, չեն կարողանում վճիռ կայացնել, ու չեն էլ կարողանա, որովհետև՝ անմեղ են: Ասում է, եթե դուք դուրս գաք ինչ–որ մեկի դեմ՝ նույն ճակատագրին կարժանանաք: Իսկ իշխանություններին հետաքրքիր չէ՝ այդ 10 կալանավորների ընտանիքներն ինչպես են ապրում, ինչ են անում, ինչ են ուտում, իրենց երեխաներն արդյոք ապրում են, թե ոչ:

Լալայի խոսքով դատավարությունը ամիսը մեկ անգամ է լինում, սակայն հետաձգվում է վկաների բացակայության պատճառով. «Նախանցածին դատախազը չկար, այս մեկին էլ՝ միայն մեկ վկա, որովհետև Դանիբեկյանը ուժ չունի, որ վկաներին բերման ենթարկի: Նրանք էլ չեն ներկայանում դատական նիստերին, որովհետև իրենք իրենց գրածը չեն կարողանում ճիշտ արտահայտել, դառնում են ծիծաղի առարկա: Եվ դա Դանիբեկյանի հեչ վեջին չի, նա երբեք ձայն չի հանում, հակասություններ չի գտնում, հակասություններ գտնողը միայն դատախազն է»,– հավելեց նա:

Շարունակությունը՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում