Կինն ամուսնուն ասաց, որ հղի է նրա հուղարկավորության ժամանակ․․․ Նա դեռ չգիտեր՝ ինչ նորություններ են իրեն սպասում հիվանդանոցում 25 շաբաթ անց․․․ (Ֆոտոշարք)

Այս կնոջ պատմության մեջ ուրախության ու վշտի արցունքները, տառապանքն ու ցնծությունը սերտորեն կապված են միմյանց հետ։ 2016-ի փետրվարին Քորթնի Հիլի ամուսինը՝ Բրայանը, զոհվեց՝ բեռնատարի անիվների տակ ընկնելով։ Իրաքում, Քուվեյթում, Աֆղանստանում մարտնչած զինվորականը զոհվեց խաղաղ կյանքում։ Կնոջ հետ Բրայանը ծանոթացել էր 2011-ին, և առաջին իսկ պահից նրանք երջանիկ էին միասին։

Զույգը հրաշալի աղջիկ ուներ՝ Ռեգանը։ Ամուսնու մահից քիչ առաջ նրանք որոշել էին ևս մեկ երեխա ունենալ։ Ամուսնու զոհվելու օրը կինն անգամ հասցրել էր հղիության թեստ անել, բայց պատասխանը բացասական էր։ Ողբերգությունից օրեր անց Քեթրինը չգիտես ինչու ևս մի թեստ արեց և իմացավ, որ հղի է։ Հղիության լուրն իսկական ցնցում էր նրա համար։ Թաղման ժամանակ ամուսնուն հրաժեշտ տալով՝ նա արցունքն աչքերին շշնջաց․ «Սիրելիս, մենք երեխա ենք ունենալու․․․»,- և փակեց դագաղի կափարիչը։

Մի ամիս անց կնոջն սկսեցին անհանգստացնել բավական տարօրինակ ցավեր։ Քորթնին չէր հասկանում՝ ինչ է կատարվում ու անհանգստացավ վիժման մտքից։ Բժշկի ընդունելությանը գնալով՝ նա ցնցված էր։ Կրծքի տակ ոչ թե մեկ երեխայի սիրտ էր բաբախում, այլ՝ երեք․

2 տղա, մեկ աղջիկ։Պարզապես համրացել էի։ Հիմա Բրայանին կհիշեցնեն միանգամից երեք ժպտուն փոքրիկներ»,- հիշում է կինը։ Բայց կյանքը շարունակում էր նրան փորձության ենթարկել։

Հղիության 25-րդ շաբաթում բժիշկը նրան ասաց, որ փոքրիկներից մեկն արգանդում մահացել է։ Իսկ երիտասարդ մայրն արդեն երեքի անուններն էր ընտրել։ Մահացած երեխային ցանկանում էր Բրենդի անվանել՝ ի հիշատակ հոր։ Այս բոթից հետո նա իրեն անզոր ու ամայացած էր զգում։

«Դա ինձ բոլորովին թևաթափ արեց։ Իմ մայրական սիրտն ինչպե՞ս չզգաց, որ ահավոր բան է կատարվել։ Երբ ստուգման էի գնում, նման բան չէի սպասում։ Նորից բացվեց հենց նոր սպիացած վերքը»։ «Բրեդին մահացավ, բայց ես դեռ երկու փոքրիկ ունեմ, որոնք, փառք Աստծու, առողջ են։ Սովորաբար եռորյակներին մի քիչ երկար են խնամում հիվանդանոցում, բայց մեր դեպքում դրա կարիքը չեղավ»։

Նորածին որդուն Քորթնին անվանեց Մայլս, դստերը՝ Հարփեր։ Երեխաները ծնվեցին սեպտեմբերի 21-ին։ Մայրն ասում է, որ երբեմն դժվար է, երբ ստիպված ես ծանոթներիդ բացատրել, թե ինչու նրանց երկվորյակներ չես անվանում։

«Բնականաբար մարդիկ նրանց երկվորյակ են համարում, բայց ես անվանում եմ ողջ մնացած եռորյակներ։ Բոլորը չէ, որ հասկանում են։ Ճիշտն ասած, ես չեմ էլ սպասում դրան։ Երբ 26 շաբաթ կրծքիդ տակ բաբախել է երեք սիրտ, իսկ հետո․․․ երկվորյակներ։ Ուզում ես ամեն ինչ փոխել, բայց ոչինչ չես կարող անել»։ Իսկ ամենահուզիչը մեծ քույրիկի՝ Ռեգանի մտքերն են։ Նա ասում է, որ իր եղբայրը երկնքում է՝ հայրիկի հետ։ «Մեր երեխաներն անպայման կիմանան՝ ինչպիսին էր իրենց հայրը։ Կիմանան, որ նա հավատարիմ ընտանիքավոր էր ու խիզախ ռազմիկ։ Ամուսինս հրաշալի մարդ էր։ Նա միշտ բոլորին օգնության ձեռք էր մեկնում»։