Գլխավոր Թոփ լուրեր Լրահոս Վիդեո Թրենդ

Юнибанк разыграет поездку в Италию среди новых держателей карт Mastercard World «Travel»Москва–Баку: есть разногласия, но связи сохраняются. А мы что делаем? День благодарности клиентам в Ванадзоре: IDBankПашинян замотивирован уничтожить Армению․ Аршак Карапетян«Мой лес Армения» — бенефициар инициативы «Сила одного драма» в июлеСтаньте акционером Юнибанка и воспользуйтесь выгодным инвестиционным предложением IDBank предупреждает о мошеннических звонках от имени пенсионных фондовНебольшой французский уголок в Раздане при сотрудничестве с Конверс МСБ Предателя Пашиняна нужно скинуть с трона. Аршак Карапетян Зачем Пашинян полетел в Россию?․ Аршак КарапетянГлава МИД Иордании: Подписание мирного соглашения между Арменией и Азербайджаном близкоРост цен на продукты в Армении ускорился до 8,6%: ЕАБРIdram - главный партнер ежегодной конференции «На пути к осознанному воспитанию детей 2026» Трамп: США больше не намерены вести торговлю с ИспаниейАртем Оганов получил международную госпремию Китая в области науки и техники — лично от Си ЦзиньпиняПри поддержке Юнибанка состоялся выпускной вечер Политехнического университета «Арарат‑Армения» начала квалификацию Лиги чемпионов с победы над «Ригой»Пакистанский самолет пропал с радаров над Аравийским моремВопрос об аресте Чалабяна дошел до Европейского парламента: «Паст»Почему стало модно «отчитывать» оппозицию, и чего на самом деле ожидает общество? «Паст»Ложная дилемма мандатов: почему тема парламентского бойкота оппозиции - пустая повестка дня? «Паст»Правовой терроризм как начало падения власти: пример Гагика Царукяна и горькие уроки истории: «Паст»Размик Марукян стал обладателем бронзовой медали XV Международного конкурса артистов балета«Росатом» готов построить новые АЭС, чтобы избежать энергодефицита в Армении: Алексей ЛихачёвАрмения заинтересована в полноценном участии в ЕАЭС: ПашинянОт финансовых приключений к большим победам: завершился 4-й финансовый онлайн-турнир Junius На автодороге Ереван-Севан произошел камнепад«Сила одного драма» и Симфонический оркестр подвели итоги лесного проекта, реализованного в Ширакской области Оппозиция Грузии отказалась от мандатов и получила обратный эффект: Нарек КарапетянРоссийская теннисистка Алина Чараева будет представлять Армению Politico: страны НАТО усиливают обороноспособность на случай войны с РоссиейКаждый пятый ребёнок меняет воспоминания: что происходит с памятью о детской травмеПоздравление лидера движения «Всеармянский фронт» по случаю Дня Конституции АрменииСообщение Информационного центра движения «Всеармянский фронт»Лучше поздно, чем никогда: срок приема продлен: «Паст»Экологическая «революция» в Сюнике: как удалось избавить деревни от заботы о дровах? «Паст»«Азербайджанские товары очень быстро занимают наше место на российском рынке»: «Паст»Нет мандата, «выданного народом»: «Паст»Молдавские уроки: почему правительство Армении не уходит? «Паст»Иран исключил европейские страны из участия в церемонии прощания с ХаменеиЧасы Надаля, Bugatti Chiron и турмалин в 200 карат: Sotheby’s открыл охоту за сокровищами в Абу-ДабиРубинян: В случае избрания председателем парламента Армении я больше не буду спецпосланником на переговорах с ТурциейРоналду - самый возрастной автор гола в плей-офф ЧМMehr сообщило о прибытии останков Али Хаменеи в ТегеранАзербайджан готовится к участию в миротворческих миссиях ООН и НАТОТрехдневный курс по финансовой грамотности в AI Camp фонда FAST: Idram&IDBankКофе, перерыв и до 10% idcoin-ов. Idram&IDBank Газ подорожает, а сельхозпродукция станет дороже золота. «Паст»Летняя жара, Ереван без воды и «священная» ценность рукопожатия с Макроном. Катастрофические провалы «Веолия Джур» и двойные стандарты власти. «Паст»Ucom представляет новый региональный пакет uMix 5000: 3 услуги всего за 5000 драмов в месяц
Политика

Ով է իրականում տուժում Վաշինգտոնում կնքված հուշագրի գործարկումից․ ԱՄՆ-ի հետ հուշագրի ստորագրման բացասական հետևանքները

Հայկական և ադրբեջանական կողմերի միջև ձևավորված բառախաղը առաջին հայացքից կարող է ընկալվել որպես ձևական տարաձայնություն, սակայն իրականում դրա տակ թաքնված է ամբողջ գործընթացի բուն էությունը։ Խաղաղության մասին խոսողները, կամ դրա քողի տակ ճանապարհների ապաշրջափակման հարցը առաջ մղողները, չեն կարողանում համաձայնության գալ մի, առաջին հայացքից, մանր հարցի շուրջ․ հայկական կողմը այն անվանում է Թրամփի ուղի, իսկ ադրբեջանական կողմը՝ Զանգեզուրի միջանցք։ Սակայն հենց այդ անվանման մեջ է թաղված գործընթացի իրական բովանդակությունը։ Սա ոչ թե տերմինաբանական վեճ է, այլ հակադիր աշխարհաքաղաքական պատկերացումների բախում՝ սուվերեն վերահսկողության և արտաքին պարտադրված օրակարգի միջև։

Այս ֆոնին ընդդիմադիր գործիչների ձերբակալությունները և քաղաքական ճնշումները դարձել են գրեթե առօրյա։ Արևմտյան գործընկերները հաճախ են այցելում Հայաստան՝ արձանագրելով իշխանությունների քայլերը, որոնք հակասում են ժողովրդավարական հիմնարար սկզբունքներին։ Արևմուտքում արդեն բացահայտորեն մտահոգություն է առաջացնում այն, ինչ կատարվում է երկրի ներսում։

Եկեղեցու նկատմամբ հարձակումները, սրբազանների և եկեղեցականների կալանավորումները, ոչ իշխանական համայնքապետերի, բարերարների, գործարարների և քաղաքական գործիչների նկատմամբ իրականացվող ձերբակալությունները միջազգային հարթակներում ավելի ու ավելի հրապարակային են դառնում։ Հայաստանում արձանագրվող գործընթացները դիտարկվում են որպես մարդու իրավունքների խախտում, ինչը լուրջ ռիսկեր է ստեղծում արևմտյան գործընկերների հետ համատեղ ծրագրերի և համագործակցության համար։

Ադրբեջանի հետ ենթադրյալ խաղաղության ֆոնին Հայաստանի պաշտպանության նախարարի կողմից պարտադիր զինվորական ծառայության կրճատման առաջարկը ևս մեկ վտանգավոր ազդակ է։ Մինչ Հայաստանը քննարկում է սեփական պաշտպանական կարողությունների թուլացումը, Ադրբեջանը շարունակաբար ամրապնդում է իր ռազմական հզորությունը։ Փաշինյանն ու նրա թիմը, փաստացի, երկիրը տանում են այնպիսի վիճակի, որտեղ ապագայում կարող է մնալ առանց պետության համար կենսական նշանակություն ունեցող պաշտպանական ռեսուրսների։ Սա ավելի ու ավելի շատ հիշեցնում է Ադրբեջանի հերթական պահանջի կատարում։

Վերջին շրջանում Փաշինյանը հայտարարել է նաև սահմանադրական փոփոխությունների անհրաժեշտության մասին՝ այն ներկայացնելով որպես ազգային ինքնության արդիականացում։ Սակայն իրականում խոսքը Ադրբեջանի վաղուց հնչեցրած պահանջի կատարման մասին է՝ հրաժարվել պատմական և իրավաքաղաքական դիրքորոշումներից։ Սահմանադրական փոփոխությունների օրակարգը հենց այս նպատակին է ծառայում։

Քաղաքական մեկնաբան Սուրեն Սուրենյանցը արձանագրում է, որ Հայաստանի իշխանությունը շարունակում է ակտիվորեն ներգրավված մնալ TRIPP-ի շուրջ քաղաքական և դիվանագիտական քննարկումներում, որոնք քաղաքական և ինստիտուցիոնալ մակարդակում ընկալվում են որպես արևմտյան նախագիծ՝ ուղղված տարածաշրջանում ռուսական ազդեցության սահմանափակմանը։ Թեև հռետորաբանորեն նախագիծը հակառուսական չէ, իր կառուցվածքով այն ենթադրում է հաղորդակցությունների միջազգային կառավարում, երրորդ կողմի երաշխիքների ներգրավում և Ռուսաստանի դուրսմղում որոշումների ընդունման առանցքից։

Այս մոտեցումը համահունչ է ԱՄՆ-ի և արևմտյան բլոկի երկարաժամկետ ռազմավարությանը՝ Հարավային Կովկասում նոր ազդեցության ճարտարապետություն ձևավորելու ուղղությամբ։ Այստեղ էլ ի հայտ է գալիս քաղաքական հիմնական հակասությունը․ մի կողմից Փաշինյանը Պուտինի հետ հանդիպումների ժամանակ խոսում է հայ-ռուսական հարաբերությունների զարգացման, հաղորդակցությունների բացման և տարածաշրջանային ինտեգրման մասին, մյուս կողմից նույն իշխանությունը ներգրավված է մի նախագծի, որը ռուսական քաղաքական շրջանակներում ընկալվում է որպես Ռուսաստանի դերի նվազեցման գործիք։
Սա այլևս դիվանագիտական անճշտություն կամ իրավիճակային սխալ չէ։ Սա գիտակցված երկակի քաղաքականություն է՝ տարբեր ուժային կենտրոններին տարբեր, երբեմն միմյանց բացահայտ հակասող ուղերձներ փոխանցելու նպատակով։ Այդ երկակիությունն իր մեջ պարունակում է լուրջ վտանգներ Հայաստանի համար։ Այն խորացնում է անվստահությունը արտաքին գործընկերների շրջանում․ Ռուսաստանը սկսում է կասկածի տակ դնել Հայաստանի կանխատեսելիությունն ու հետևողականությունը, իսկ Արևմուտքը Հայաստանին ավելի շատ դիտարկում է որպես ժամանակավոր գործիք, ոչ թե ռազմավարական գործընկեր։


Միևնույն ժամանակ, այս քաղաքականությունը հնարավորություն է տալիս արտաքին դերակատարներին խուսափել հստակ պարտավորություններից՝ անորոշությունը պահպանելով հենց Հայաստանի հաշվին։ Իսկ ամենավտանգավորը պետական սուբյեկտայնության աստիճանական քայքայումն է, երբ Հայաստանը դադարում է հանդես գալ որպես սեփական օրակարգ ձևակերպող կողմ և վերածվում է մրցակցող նախագծերի հատման տարածքի։

Այս համատեքստում հաճախ հնչող հարցը՝ արդյոք գոյություն ունի ռուս-ամերիկյան համաձայնություն Սյունիքի ճանապարհի շուրջ, առայժմ միանշանակ պատասխան չունի։ Առկա փաստերը չեն վկայում լիարժեք և ինստիտուցիոնալ ձևակերպված համաձայնության մասին։ Ավելի հավանական է շահերի ժամանակավոր համընկնումն ու լուռ չբախվելու քաղաքականությունը, մինչ մեծ տերությունները շարունակում են սակարկությունը։

Այս միջանկյալ վիճակում Սյունիքի ճանապարհը աստիճանաբար վերածվում է ոչ թե Հայաստանի սուվերեն վերահսկողության ներքո գտնվող հաղորդակցային հնարավորության, այլ արտաքին նախագծերի խաչմերուկի։ Այդ անորոշությունից առավել շահում է Ադրբեջանը, ինչպես նաև Հայաստանի ներկա իշխանությունը, որը գործընթացը ներքաղաքական դաշտում ներկայացնում է որպես խաղաղության առաջընթաց։

Սակայն փոքր պետության համար սա ամենավտանգավոր փուլն է։ Գործընթացները ընթանում են, մինչդեռ անվտանգության և սուվերեն վերահսկողության հստակ ամրագրված երաշխիքները բացակայում են։ Առանց սեփական օրակարգի, կարմիր գծերի և ինստիտուցիոնալ ամրագրումների Հայաստանը ռիսկի է դիմում Սյունիքը վերածել ոչ թե զարգացման հնարավորության, այլ սակարկության առարկայի։