Ռուսաստանում հայ բարեգործը որոշեց անվճար հաց բաժանել բոլոր կարիքավոր մարդկանց. ահա թե ինչ բերեցին խեղճի գլխին կարիքավորները․․․

«Սկզբնական շրջանում ինձ գրեթե ամեն օր ստիպում էին լաց լինել, քանի որ եթե ինչ-որ բան այն չէր լինում, կանչում էին ադմինիստրատորին, նախատում և մատ թափ տալիս: Ինձ համար այնքան ցավալի է. Սկսեցի ղեկավարին գանգատվել, որ մարդիկ չեն գնահատում բարությունը»,- ասում է մթերային խանութի վաճառողուհին:

GoodInfo-ի փոխանցմամբ՝ ամեն ինչ սկսվում է նրանից, որ մի անգամ գործարար Արտակ Հակոբյանը լսում է խանութի աշխատակցուհու և հաճախորդի միջև ծավալված հուզիչ երկխոսությունը.

-Աղջի՛կս, խնդրում եմ, օգնի՛ր, եթե ձեզ մոտ ժամկետնանց սնունդ է մնում, մի դեն նետեք, կանչեք ինձ և ես կգամ դրանք կվերցնեմ, քանի որ ուտելու ոչինչ չունեմ,- խանութի աշխատակցուհուն համոզում էր աղքատ տարեց կինը:

Անակնկալի գալով՝ խանութի երիտասարդ աշխատակցուհին չի կարողանում ոչինչ պատասխանել:

Խոսակցությունը լսած Արտակը անհրաժեշտ սննդամթերք է դնում տոպրակի մեջ և աշխատակցուհուն խնդրում փոխանցել տատիկին:

Հենց այդ օրը գործարարը որոշում է անվճար հաց բաժանել բոլոր անվճարունակ թոշակառուներին: Նույն օրը խանութի համապատասխան բաժնում թարմ հացեր են տեղադրվում, որոնք պետք է բաժանվեին բոլոր թոշակառուներին:

Սկզբում Արտակ Հակոբյանը կարիքավորներին օգնելու իր նախաձեռնությունը սկսում է օրական 10 հաց բաժանելուց ժամը 9-ից մինչև 12-ն ընկած ժամանակահատվածում:

Բարեխիղճ գործարարն իր գործընկերների հետ քննարկում և որոշում է ավելացնել բաժանվող հացի քանակը, քանի որ առաջին իսկ օրը 10 հացը սպառվում է վայրկյանների ընթացքում:

Մեկ շաբաթ անց ամեն առավոտ հացի համապատասխան բաժնում հատուկ թոշակառուների համար տեղադրվում է 70 նոր թխած հաց:

Բայց շուտով խանութի վաճառողների և ղեկավարի հասցեին սկսում են հնչել ինչպես երախտագիտության խոսքեր, այնպես էլ նախազգուշացումներ հետևյալ բովանդակությամբ. «Պահե՛ք իմ հացը»:

Մի օր՝ կեսօրին ժամը 1-ին, վազելով խանութ է մտնում մի կին: Քանի որ հացը վաղուց սպառվել էր, վաճառողները զբաղված էին իրենց գործերով:

Կինը վազում է աշխատակցի մոտ և ասում.
-Վազե՛ք և բերեք իմ անվճար հացը:

Կնոջ այդ աստիճան առհամարհական վերաբերմունքից բոլորն ապշել էին: Որպեսզի հաճախորդի հետ չվիճեին, աշխատակիցները ևս մեկ հաց են տալիս նրան:

Նրա հետևից խանութ են մտնում նաև ուրիշները:

-Ամեն օր մեզ էին մոտենում մարդիկ, ովքեր լավ հագնված էին և գումար ունեին հաց գնելու համար, բայց նրանք մատ էին թափ տալիս աշխատողների վրա, եթե անվճար հացը վերջացած էր լինում,- անկեղծանում է Արտակը՝ հավելելով, որ մարդկանց թվացել է, թե խանութի սեփականատերը պարտավոր է անվճար հաց բաժանել բոլորին:

Հաճախորդների սանձարձակ վերաբերմունքն արդեն հունից հանել էր նաև աշխատակիցներին, ուստի վերջիններս դիմում են իրենց ղեկավարին ՝ ասելով.

-Կամ դադարեցրեք ակցիան, կամ մենք գործից ազատվում ենք: Այլևս հնարավոր չէ հանդուրժել այդ վիրավորնքները:

Արդյունքում Արտակը որոշում է, որ ժամանակն է վերջ դնել այդ անվերահսկելի իրավիճակին:

Նա այդ ժամանակ գործընկերների հետ որոշում է թերթում հայտարարություն տալ, որում նշում է հեռախոսահամար, որով թոշակառուները կկարողանային զանգահարել և իրենց բնակության հասցեն ասել անվճար հաց ստանալու համար:

Վերջիններս այժմ Հակոբյանի խանութների ցանցից իրենց անհրաժեշտ սնունդ են պատվիրում և տանից դուրս չգալով, այն ստանում խանութի առաքիչների կողմից:

Ինքնուրույն խանութ չհաճախող տատիկներն ու պապիկները մինչ օրս զանգահարում են Հակոբյանի խանութ և իրենց համար սնունդ պատվիրում, որի մեծ մասի համար նրանք չեն վճարում:

Մթերային խանութների ցանցի ղեկավարը նշում է, որ անվճար հաց բաժանելու ակցիան ավարտվում է սկսվելուց 2-3 ամիս անց, սակայն մինչ օրս Արտակ Հակոբյանը շարունակում է օգնել հարյուրավոր տարեցների:

Աղբյուրը՝ Goodinfo.am