Գլխավոր Թոփ լուրեր Լրահոս Վիդեո Թրենդ

With IDBank’s Support, Ian Gillan and Tony Iommi Awards Established at Gyumri Music School No. 6An unforgettable day instead of toys: June 1st guide from Idram&IDBankUnibank Issues Perpetual Bonds with a 13.25% Annual Yield for Shareholders IDBank Presented It’s Vision for Social Responsibility at Impacture 2026Unibank will not increase fixed-adjustable interest rates on loans secured by real estate Ucom General Director Ralph Yirikian Participated in the Impacture 2026 Conference“We are switching you to 5G, type a command”: IDBank warns about a fraud disguised as a “network update”Ucom and staff.am Bring Together Armenia’s Business Leaders at Executive Offsite Vol.1 Ameriabank and ADB Signed a $100 Million Agreement to Expand Micro, Small, and Medium-Sized Enterprise and Green Finance in ArmeniaLove Is… card from Unibank can win a trip to Paris Learn by Playing. A Series of Financial Literacy Games with Idram, IDBank and “Novosti-Armenia”Ucom and the Microsoft Innovation Center Collaborate on Cybersecurity EducationUnisport – Armenian Futsal Cup holderSummer starts with iced coffee, what if it brings bonuses too? Idram&IDBank AraratBank reduces loan interest rates for around 400 reliable SME customersTeam Holding Announces the Launch of the Third and Final Placement Phase of USD Bonds. Underwriter - Freedom Broker Armenia Unibank Launches Biometric Identification in UNIMobile App Unisport reaches the finals of the Futsal Armenian Cup and Premier League IDBank was the strategic partner of the “Women in Leadership Forum & Awards 2026”Unibank Launches Fee-Free Online Payroll Card IssuanceUcom Supported the First-ever Western Asia Regional FPV Drone Race in Armenia Protect Yourself from Fraud: Safety Tips from AraratBankUnibank Offers 50% Discount on Cards During WeekendsPlanning your trip from a scratch: tips from IDBankIDBank supports the Opening Event of Wizz Air’s “Let’s Get Lost” CampaignUnibank provided cashback to more than 2 000 reliable SME borrowers AraratBank Supports Another Successful Entry into the Capital Market“Cannot deliver your package”. IDBank warns about fake messages from ‘’HayPost’’Ucom and SunChild Continue Joint Initiatives for a Greener Future Grant Akopian has been elected to the AmCham Board Unibank was a partner of the international forum “Yerevan Dialogue” EIB Group and Ameriabank strengthen support for Armenian businesses through EU-backed guarantee The Power of One Dram to ‘’Vahe Meliksetyan’’ FoundationThe international chess tournament supported by IDBank has concludedAraratBank and Urartu Football Club Team Up to Promote Financial LiteracyFINTECH360 International Conference Held in Armenia Ucom Upgrades Internet Speed for Unity Packages Two Milestones, One Celebration: Moneytun Turns 20, Partnership with AraratBank Marks 10 YearsBell Ringing Ceremony at the London Stock Exchange marks Ameriabank’s inclusion in the FTSE 100 as part of LFG AraratBank Announces Change in Executive Leadership Brilliant Performance of Khachaturian’s Piano Concerto by the Thessaloniki Symphony Orchestra — Dedicated to the Memory of the Victims of the Armenian GenocideAraratBank Supports Launch of the 15th Anniversary “Faces of Memory” Seminar “Your Relative is in Danger”: IDBank Warns About an Aggressive Wave of Phone ScamsSoft Construct Showcased New Career Opportunities at Career City Fest 2K26 Financial Literacy Course for Learning Mission non-profit organization. Idram&IDBank A New Level of Digital Banking: IDBank Launches Strategic Partnership with OracleInternational Mother Earth Day. Idram&IDBankUcom Announces the Launch of Its Carbon Footprint Management ProgramUnibank issues USD bonds with a 5.6% yieldAraratBank’s Unwavering Commitment: 5 Years, 172 Beneficiaries, and over 100 Projects
Politics

Վենսի ստվերը և Օրբանի պարտությունը․ երբ ընտրողը դառնում է վճռորոշ ուժ

Պատմությունը հաճախ կրկնվում է ոչ թե նույնությամբ, այլ իր տրամաբանությամբ։ Հունգարիայում տեղի ունեցած վերջին քաղաքական զարգացումները դարձան հերթական հիշեցումը, որ նույնիսկ ամենաերկարատև իշխանությունները կարող են փլուզվել մի պահի, երբ հասարակությունը որոշում է գործել։ Վիկտոր Օրբանի իշխանության ավարտը՝ գրեթե երկու տասնամյակ տևած կառավարման փուլից հետո, դիտարկվում է ոչ միայն որպես ներքին քաղաքական շրջադարձ, այլև որպես նախադեպ՝ այլ երկրների համար, այդ թվում՝ Հայաստանի։

Օրբանի պարտությունը հաջորդեց մի փուլում, երբ նրան հրապարակավ աջակցություն էր ցուցաբերվել ամերիկացի քաղաքական գործիչ Ջ.Դ. Վենսի կողմից, ինչն ավելի ուշ որոշ շրջանակներում ընկալվեց որպես «վնասակար աջակցություն»։ Սակայն խնդիրը, ինչպես ցույց տվեցին ընտրությունները, ոչ թե արտաքին ազդակներն էին, այլ ներհասարակական հոգեբանական փոփոխությունը։ Հունգարիայի ընտրողը, բարձր մասնակցությամբ՝ մոտ 79 տոկոս, ցույց տվեց իր պատրաստակամությունը փակելու երկարատև քաղաքական շրջանը և ձևավորելու նոր իշխանություն։

Վիկտոր Օրբանն ու Նիկոլ Փաշինյանը հաճախ համեմատվում են իրենց քաղաքական ուղու որոշ ընդհանրությունների պատճառով։ Երկուսն էլ իշխանության եկան որպես ընդդիմադիր գործիչներ՝ խոստանալով համակարգային փոփոխություններ։ Սակայն ժամանակի ընթացքում, երկարատև իշխանությունը բերեց այլ իրականության․ կուտակված ռեսուրսներ, հավատարիմ շրջանակներ և ավելի ու ավելի սահմանափակվող քաղաքական մրցակցություն։ Եթե սկզբում հնչում էին սահմանափակման և ժողովրդավարական վերահսկողության մասին հայտարարություններ, ապա հետագայում այդ սկզբունքները փոխարինվեցին իշխանության պահպանման տրամաբանությամբ։

Հունգարիայում այդ տրամաբանությունն արտահայտվեց ընտրական համակարգի փոփոխություններով և քաղաքական դաշտի վերահսկմամբ։ Հայաստանում քննադատները մատնանշում են այլ մեթոդներ՝ ընդդիմության նկատմամբ ճնշումներ, ձերբակալություններ, մեդիա դաշտի սահմանափակումներ և օրենսդրական փոփոխություններ։ Երկու դեպքում էլ խոսքը վերաբերում է իշխանության վերարտադրության մեխանիզմներին, որոնք ժամանակի ընթացքում առաջացնում են հանրային դժգոհություն։

Քաղաքական գործիչ Անի Սամսոնյանը գրում է․

«Հունգարիայի ներկայիս իշխանությունը կհեռանա: Հունգարիայի ժողովուրդը պարզապես ընտրել է փոփոխությունը առանց վախերի ու վերապահումների: Հայաստանում էլ ժողովուրդը պետք է ընտրի փոփոխությունը առանց վախերի ու վերապահումների: Որովհետև ցանկացած փոփոխություն ավելի լավ է, քան իշխանությունը գրպանում դրած և օրեցօր ավելի ու ավելի հաբռգող ինքնավստահ իշխանության վերարտադրությունը»:

Ադրբեջանագետ Տաթևիկ Հայրապետյանը գրում է.

«Մեր հանրային դաշտում շատերն են ուրախացել Հունգարիայի նախկին ղեկավար Վիկտոր Օրբանի կողմից ընտրություններում պարտվելու առթիվ։ Բնական է պատճառը՝ Օրբանը բոլորիս ուղեղում հայտնի է որպես մեկը, ով գործարքի է գնացել Ադրբեջանի բռնապետ Իլհամ Ալիևի հետ և գաղտնի կերպով արտահանձնել ադրբեջանցի մարդասպան Ռամիլ Սաֆարովին, ով քնած ժամանակ կացնահարել է հայ սպա Գուրգեն Մարգարյանին։ Նաև մարդիկ շեշտում են, որ Օրբանն ուներ Վենսի աջակցությունը ու պարտվեց։ Իսկ գիտե՞ք, ի շարս այլ հարցերի, ինչն է ապահովել նրա պարտությունը․ մարդկանց մեծաքանակ մասնակցությունը։ Նիկոլ Փաշինյանին հեռացման ուղին էլ է սա։ Նրա գլխավոր աջակիցն Ալիևն է, մյուսներին ինքը միգուցե և հարմար է, բայց ինքը շատ անհարմար է հենց հայ ժողովրդին, քանի որ շարունակ աճուրդի է հանում մեր շահը, իրավունքը, արժանապատվությունը, արմատը, ազգային արժեքները և փոխարենը մեզ համար ստանում է «Արևմտյան Ադրբեջան» զավթողական հայեցակարգ։ Դրա համար, եթե ուզում եք հեռացնել Ալիևի երազանքների կամակատարին, պետք է խրախուսել մարդկանց գնալ ընտրատեղամաս, դեռ մի կողմ, թե ում կընտրեն, ում կհավանեն, կարևորը, որ գնան, իրենց ձայնին տեր կանգնեն»։

Քաղաքագետ Արեմն Հովասափյանը գրում է․

«Ի վերջո, հունգարական դեպքըցույց է տալիս քաղաքականության ամենապարզ, բայց ամենադժվար ընդունվող կանոնը․ ընտրությունները միայն հաշվարկների խաղ չեն, դրանք նաև պահի, տրամադրության և զանգվածային հոգեբանության արդյունք են։ Իսկ երբ այդ երեքը համընկնում են, նույնիսկ ամենաուժեղ համակարգերը կարող են ջախջախվել»։

Հունգարիայի օրինակը ևս մեկ անգամ ցույց տվեց, որ ընտրությունների ելքը կանխորոշվում է ոչ միայն վարչական կամ քաղաքական ռեսուրսներով, այլև հասարակության մասնակցության մակարդակով։ Երբ ընտրողը դառնում է ակտիվ, նույնիսկ ամենակայուն թվացող համակարգերը կարող են կորցնել իրենց դիրքերը։

Հայաստանի առաջիկա խորհրդարանական ընտրությունների համատեքստում այս փորձը ստանում է լրացուցիչ նշանակություն։ Եթե իշխանությունը ձգտում է վերարտադրվել՝ հենվելով իր ունեցած լծակների վրա, ապա դրա հակակշիռը կարող է լինել միայն լայն հանրային մասնակցությունը։ Հունգարիայում հենց այդ գործոնն էր որոշիչը՝ վերածելով ընտրությունները իրական փոփոխության գործիքի։

Օրբանի պարտության գլխավոր դասը պարզ է, բայց հաճախ անտեսված․ ընտրության գնալը ոչ միայն իրավունք է, այլև քաղաքական արդյունք ձևավորելու ամենաուժեղ միջոցը։ Իսկ երբ հասարակությունը այդ գործիքը կիրառում է ամբողջ ծավալով, քաղաքական հավասարակշռությունը փոխվում է անխուսափելիորեն։