Աննա Ախմատովա և Լև Գումիլյով. խոսքի ուժի և ժամանակի ցավի մասին պիես կներկայացվի Երևանում

Սեպտեմբերի 10-ին և 11-ին Երևանի Մհեր Մկրտչյանի անվան արտիստական թատրոնում կներկայացվի «Աննա և Լև» ներկայացումը՝ թատրոնի և կինոյի աստղ Սվետլանա Ուստինովայի և ռեժիսոր Օլգա Հենկինայի կամերային ստեղծագործությունը։

Ներկայացումը հաջողություն ունեցավ Լոս Անջելեսում, Մոնակոյում, Փարիզում, Բեռլինում, Ռիգայում և այլ եվրոպական քաղաքներում, իսկ այժմ այն առաջին անգամ կցուցադրվի նաև Երևանում։

Աննա Ախմատովան այն կերպարն է, առանց որի անհնար է պատկերացնել նախկին Խորհրդային Միության մշակույթը։ Նրա բանաստեղծությունները անգիր էին սովորում, նրա ձայնը դարձել է հենարան դժվար տարիներին։

Հայ բանաստեղծների թարգմանությունների շնորհիվ նա ինքն էլ դարձավ մեր ընդհանուր գրական հիշողության մաս։

Ներկայացման կենտրոնում մոր և որդու միջև երկխոսության մի հատված է, որը երբեք տեղի չի ունեցել։ Լև Գումիլյովը երկար տարիներ անցկացրել է բանտերում և աքսորի մեջ, Ախմատովան սպասել և պայքարել է նրա համար, բայց երբեք չի կարողացել ասել բոլոր հիմնական բաները։ Մոր համար սա նշանակում էր չկարողանալ պաշտպանել սեփական երեխային։ Որդու համար՝ լինել խորհրդանշական կնոջ որդի, բայց միևնույն ժամանակ մենակ մնալ սեփական ցավի և վշտի հետ։

«Ռեքվիեմ» պոեմը պիեսում առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում՝ Ախմատովայի գլխավոր ստեղծագործությունը, նրա անձնական ցավի էությունը, որը նա կրել է իր մեջ 17 ամիս՝ Լենինգրադի բանտերում հերթերում կանգնած այլ կանանց հետ միասին, որոնց սիրելիները ձերբակալվել էին։

Սվետլանա Ուստինովան վարպետորեն կատարում է երկու դերերն էլ՝ մոր և որդու։ Առանց դեկորացիայի կամերային ձևաչափը նրա ներկայացումը դարձնում է հատկապես հզոր. դիտողը մնում է միայնակ՝ Ախմատովայի և Գումիլյովի ձայների հետ։ Սա պարզապես պիես չէ, այլ հնարավորություն՝ ուրիշի ճակատագիրը ապրելու որպես սեփական, և ավելի լավ հասկանալու ինքդ քեզ։

Աննա Ախմատովան հայտնի էր իր հյուրընկալությամբ. նրա տունը միշտ բաց էր ընկերների և բանաստեղծների համար։ Այս հարցում նա զարմանալիորեն մոտ է հյուրերին՝ որպես ընտանիք ընդունելու հայկական ավանդույթին։

Հետևաբար, Երևանում երեկոն կսկսվի խորհրդանշական մի բանով. ներկայացումից առաջ յուրաքանչյուր հանդիսատեսի կհյուրասիրեն սալորաչրով կարկանդակ՝ Ախմատովայի սիրելի նրբահամը։ Այսպիսով, բոլորը կդառնան ոչ միայն հանդիսատես, այլև հյուր նրա տանը և իր հոգում։