Այս տարի հինգ ընտանիք է հեռացել. «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Այս տարի Շիրակի մարզի Արփի համայնքի կազմի մեջ մտնող Շաղիկ բնակավայրից 11 բնակիչ է հեռացել: 3 ընտանիքներն էլ Ռուսաստանի Դաշնություն են մեկնել: Համայնքի վարչական ղեկավար Արտակ Բադեյանը «Փաստ» օրաթերթի թղթակցի հետ զրույցում հայտնեց, որ վերջին 2 տարիների համեմատ 2017 թվականին ավելի շատ են արտագաղթել:

«33 տնտեսությունից մնացել է միայն 27–ը»,– փաստեց Բադեյանը:

Այստեղ գյուղատնտեսության ճյուղերից միայն անասնապահությունն է զարգացած: Այն, սակայն, անասնապահներին եկամուտ չի բերում:

«Շրջանի ամենավերջին գյուղն է, առևտրականները գալիս են էժան միսը տանում: Մարդկանց էժան գնով ձեռ չի տալիս միս ու կաթ վաճառելը, ստիպված սաղ գնում են: Մտածում են, եթե պետք է Ռուսաստան գնան փող աշխատեն՝ ուղարկեն ստեղ, միանգամից ընտանիքներին էլ հետն են տանում»,– ներկայացրեց Շաղիկի վարչական ղեկավարը:

Իսկ ի՞նչ է անում համայնքապետարանը գյուղացուն սեփական հողում պահելու համար:

«Ոչինչ»,– պարզ ու հստակ պատասխանեց Արտակ Բադեյանը:

Նրա խոսքով՝ համայնքը փոքր է, պայմանները միայն անասնապահության համար են նպաստավոր: Շաղիկում միայն երկու խոշոր ֆերմեր կա, մնացած տնտեսությունների ունեցած խոշոր եղջերավորների գլխաքանակը 5–ից չի գերազանցում: Բադեյանի տվյալներով՝ 2016–2017 թվականների ընթացքում 100 գլուխ անասուն է պակասել: 750–ի փոխարեն հիմա 600 գլուխ կա:

«Փոքր, կտրված գյուղ է, ով կարող է ստեղ բիզնես դնել»,– նշեց Բադեյանը:

Նույն համայնքի կազմի մեջ մտնող Զորակերտում էլ ներդրումներ չկան ու չեն լինի՝ պնդեց վարչական ղեկավար Հովհաննես Սուքիասյանը:

«Ներդրումներ անելու կոչի փոխարեն, թող կաթի ու մսի ռեալիզացիա ապահովեն, որ գյուղերը չդատարկվեն, մարդիկ չփախչեն»,– զայրացավ նա:

Մարդիկ գնում են աշխատանք չունենալու պատճառով: Վերջին ամիսների ընթացքում գործազուրկ բնակիչներից հինգ ընտանիք է լքել գյուղը: Երեքը Զորակերտից Ռուսաստան են ուղղություն վերցրել, երկու ընտանիքն էլ Արմավիրի մարզ են տեղափոխվել: Սուքիասյանը կատարած վերջին հաշվարկներ է հրապարակում՝ 32 տնտեսությունից 27–ն ենք դարձել: Տեղի բնակիչներն ապրում են գյուղատնտեսությունից ստացած եկամտի հաշվին:

«Գյուղատնտեսությունը չի զարգանում: Ռեալիզացիա չկա: Կաթը 130 դրամ է, իսկ մնացած ապրանքները թանկ ու կրակ: 1300 դրամով խոտ ենք առնում, 130–ով կաթ հանձնում: Ձեռ չի տալիս անասնապահությունը, մարդիկ քոչում են»,– շեշտեց մեր զրուցակիցը:

Այստեղ նույնպես հրաժարվում են անասնապահությունից: Գյուղապետը փաստեց, որ 30 կով ունեցողն այսօր 6–ն է դժվարությամբ պահում:

Ալվարի բնակչությունը ևս վերջին տարիներին պակասել է: Արդեն երկար տարիներ 33 տնտեսությունից բաղկացած համայնքը փորձում է բնականոն կյանք վարել, սակայն, կենսապայմանները թույլ չեն տալիս: Տրանսպորտ, բուժկետ ու գազ չկա: Այսօր գյուղում տասնյոթ ընտանիք է միայն բնակվում:

Վերջերս հաճախադեպ է դարձել գյուղի դպրոցում առաջին դասարան չունենալը: Պատճառն, ըստ վարչական ղեկավարի, ոչ միայն արտագաղթն է:

«Մարդիկ ապրուստի միջոց չունեն, գործ չեն անում, երեխա էլ չեն ունենում: Միայն գյուղատնտեսությունով են ապրում, դա էլ եկամուտ չի բերում: Կաթն էժան է, ցորենն էլ այս տարի ցանեցին, դուրս չեկած, սաղ մուկը տարավ»,– ներկայացրեց Սուքիասյանը:

ԱՎԾ–ի տվյալները ևս փաստում են, որ գյուղական բնակչության թիվը պակասել է:

Ազգային վիճակագրական ծառայության 2017 թ. առաջին եռամսյակի տվյալներով՝ մշտական գյուղական բնակչության միջին թվաքանակը կազմել է 1083600 մարդ:

2017 թ. երկրորդ կիսամյակում ցուցանիշը կազմել է 1083300 մարդ՝ նվազելով 300–ով:

Իսկ 2016 թ. տվյալներով գյուղական բնակչության միջին թվաքանակը կազմել է 1088100 մարդ: 2016 թ. ցուցանիշը վկայում է, որ 2017 թ. երկրորդ եռամսյակի համեմատ մշտական գյուղական բնակչության թիվը 4800–ով նվազել է:

 Շարունակությունը՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում