«Եթե ժողովուրդը կյանքի գնով պաշտպանի մեր երկիրը, ապա դա չի լինի իշխանության գործադրած ջանքերի արդյունքը». «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Մեր հյուրն է ԼՂՀ արտաքին գործերի նախկին նախարար Արման Մելիքյանը

– Պարոն Մելիքյան, այս տարիների ընթացքում, ինչ ազատագրվեց Արցախը, կարողացա՞նք բավարար աշխատանքներ տանել նրա անվտանգության ապահովման ուղղությամբ:

– Արցախի քաղաքական ու ֆիզիկական գոյությունը պետք է վտանգված համարենք այնքան ժամանակ, քանի դեռ հրադադարը չի փոխարինվել կայուն ու երկարաժամկետ խաղաղության երաշխիքներ ապահովող պայմանագրով, որը կստորագրվի հակամարտության կողմերի միջև:

Ցավոք սրտի, եթե դիտարկելու լինենք, հակամարտության առկայությամբ պայմանավորված, Արցախի քաղաքական անվտանգության մակարդակը, ապա այն, իմ համոզմամբ, նվազել է: Քանզի բանակցային սեղանի շուրջ հակառակորդին հաջողվել է որոշ այնպիսի դրույթներ ամրագրել, որոնք նրան առավելություններ են ապահովում շփման գծում ագրեսիվ գործողություններ իրականացնելու տեսանկյունից: Այս համատեքստում անգամ հակամարտ կողմերի ռազմական ներուժի առկա համազորությունը Արցախի անվտանգության լիարժեք ապահովման մեզ բավարարող երաշխիքները չի տալիս:

– Հիմնականում ո՞ր հարցերում ենք թերացել:

Առաջին հերթին պարտավոր ենք արձանագրել, որ հայկական կողմերի բանակցային մոտեցումների համակարգն անընդունակ գտնվեց ներառել մեր շահերի ողջ համալիրի արդյունավետ պաշտպանությունը: Մեր բանակցողները ի սկզբանե պատրաստ են Արցախի տարածքների երկու երրորդը հանձնել հակառակորդին, իսկ ավելի քան կես միլիոն հայ փախստականների հիմնահարցն առհասարակ դուրս է այս մարդկանց քաղաքական հետաքրքրությունների շրջանակից: Ինչ խոսք` սա ինքնիշխան պետությանը բնորոշ`ազգային շահերի հստակ գիտակցման վրա հիմնված քաղաքականություն համարել չի կարելի:

–Մենք լիարժեք չբնակեցրեցինք նաև ազատագրված տարածքները: Կանխակալ մոտեցո՞ւմ կար այդ տարածքների ճակատագրի վերաբերյալ:

– Չեմ կարծում որ սա պատահականություն է` հավանաբար տարածքները չեն բնակեցվել, քանի որ ՀՀ գործող իշխանություններն ինչ–որ մի երրորդ կողմին խոստացել են, որ դրանք հանձնվելու են: Հանձնվելու են ինչ–որ բանի դիմաց: Երրորդ կողմը չի կարողանում ապահովել այն պայմանները, որոնց դիմաց մեր իշխանություններից կորզել է այդ խոստումը:

Իրավիճակն այս ընթացքում էապես փոխվել է: Եվ այժմ, կարծում եմ, պաշտոնական Երևանն այն ժամանակ տված իր խոստումից կարող է իրեն ազատ համարել և առաջնորդվել ներկայիս իրողություններից բխող նոր ռազմավարությամբ:

– Տարածքների հանձնման մասին վերջին շրջանում բավականին շատ խոսվեց, այսօր դրա վտանգն անցել է:

– Այդ վտանգը չի նվազում: Իրականում այն, ցավոք սրտի, միայն ավելանում է: Եվ այս տեսանկյունից նախորդ տարվա ապրիլյան քառօրյա ռազմական գործողությունը մեզ համար շատ ցավոտ հետևանքներով հղի քաղաքական նոր շրջափուլի մեկնարկը հանդիսացավ:

– Մենք ունե՞նք գործող կռվան, որը կարող ենք հակադրել տարածքային զիջումների պահանջին, որոնք նաև միջազգային խաղացողների կողմից են հնչում:

– Մենք այլընտրանքային քաղաքական գիծ որդեգրելու իրական հնարավորությունը պահպանում ենք: Եվ եթե գործող իշխանությունները բավարար շրջահայացություն և նպատակաուղղվածություն հանդես բերեն, ապա հնարավոր կլինի բավականին կարճ ժամանակահատվածում կարգավորման գործընթացը միանգամայն այլ սկզբունքներով ձևավորված իրավա–քաղաքական առանցքի շուրջ զարգացնել:

– Յուրաքանչյուր օր և յուրաքանչյուր ժամ մենք պետք է պատրաստ լինենք պատերազմին: Ապրիլյան պատերազմից հետո մեր պատրաստվածության մակարդակն իրո՞ք բարձրացվել է, թե՞ այն հաճախ կրում է նաև կարգախոսային բնույթ:

–Ստիպված եմ հատուկ ընդգծել, որ ՀՀ գործող իշխանությունները ձգտում են ճակատային գծում լուծում տալ այն խնդիրներին, որոնք իրականում հնարավոր է լուծել բացառապես քաղաքական մակարդակում` սեփական բանակցային մոտեցումները էապես վերանայելու և փոփոխելու միջոցով:

Այն, ինչ արվում է այսօր ճակատային գծում, կարևոր կհամարեի, եթե դրան համապատասխանեցվեր նաև վարվող քաղաքականությունը: Մինչդեռ այսպես` մնալով հին և անարդյունավետ մոտեցումների գերին, մենք ճակատային գծում կունենանք լարվածության շարունակական աճ: Եվ տեղի կունենա անմեղ ու անիմաստ զոհերի քանակի մշտական ավելացում: Մի բան, որը լիովին բխում է հակառակորդի շահերից, համապատասխանում է նրա հեռահար նպատակներին:

– Իսկ ժողովրդին ինչպե՞ս ենք տրամադրում հնարավոր պատերազմին դիմակայելու հարցում:

– Մերօրյա Հայաստանում իշխանություններն իրենց վայելքների աշխարհում են ապրում, իսկ ժողովուրդն ապրում է իր` անարդարության ու չքավորության մռայլ ստվերով պատված աշխարհում: Ու եթե ժողովուրդը, հակառակ ամեն ինչի, պատրաստ կլինի կյանքի գնով պաշտպանելու իր երկիրը, ապա դա չի լինի իշխանության գործադրած ինչ–որ ջանքերի շնորհիվ:

 Շարունակությունը` «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում