«Պոլիտբյուրոն» քանդում է դիվանագիտության հիմքերը. «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Քաղաքագետ Արա Պապյանի կարծիքով քաղաքական որոշումները քանդում են ոչ միայն երկրի ներսի «պատերը», այլ՝ դրսի: Եվ եթե շարունակվեն կուսակցությանը մատուցած ծառայությունների դիմաց կուսակից–հանրապետականներին այս կամ այն երկրում դեսպաններ նշանակել, ապա դիվանագիտական դպրոցը վերջնականապես կմեռնի:

«Դիվանագետներին այս կամ այն երկրում դեսպաններ նշանակելը ոչ թե պատժի, այլ՝ խրախուսման ձև է և եթե այսպես շարունակվի, ապա շատ շուտով դիվանագիտության մնացորդները նույնպես կոչնչացվեն: Եթե նման բաներ արվում էր ԽՍՀՄ տարիներին, ապա պետք է հաշվի առնել, որ այդ տարիներին դեսպանատներում մի քանի հարյուրից մինչև մի քանի հազար մարդ էր աշխատում: Այն ժամանակ կուսակցական ղեկավարն ավելի շատ կառավարիչի դեր էր կատարում, իսկ հիմա երկիրը ներկայացնող դեսպանն ամենագործող դիվանագետը պետք է լինի, որը ցավոք, այդպես չէ»,– ասաց Արա Պապյանը:

Նրա խոսքով դեսպանը պետք է նաև ճկուն լինի, տարբեր լեզուների տիրապետի, բայց մենք դեսպաններ ունենք, որոնք արաբական երկրներում դեսպան են նշանակվել, բայց ոչ արաբերեն գիտեն, ոչ էլ այլ օտար լեզու, որ կարողանան գոնե մյուս դիվանագետների հետ շփվել:

«Շատերին թվում է, թե թարգմանիչով բոլոր հարցերը կլուծվեն: Այն, որ թարգմանիչը լրացուցիչ ծախս է, դա էլ մի կողմ, բայց ավելի կարևոր է իմանալ, որ ոչ մի լուրջ երկրի դեսպան թարգմանչի միջոցով լուրջ հարցերի մասին չի խոսում: Իսկ հիմնական հարաբերությունները ստեղծվում են անձնական շփումների ժամանակ և, որ ամենակարևորն է, առանց վկաների, այդ թվում՝ թարգմանիչների: Թարգմանիչների մասնակցությամբ հիմնականում պաշտոնական, ձևական հանդիպումներն են անց կացվում, սակայն դրանով չի ավարտվում դիվանագետի գործառույթները»,– ասաց Արա Պապյանը:

Իսկ ամենացավալին, որը կարող է կործանել հայոց դիվանագիտական դպրոցը, այն է, որ մարդիկ կսկսեն ոչ թե դիվանագիտություն ուսումնասիրել, չարչարվել, տարբեր լեզուներ սովորել և դրա վրա բավականին ժամանակ ու միջոցներ ծախսել, այլ կուսակցական խողովակով դեսպան դառնալ:

«Մարդիկ սկսում են մտածել՝ «ինչի՞ գնամ սովորեմ, չարչարվեմ, 25 տարի դիվանագիտական ծառայության մեջ լինեմ, եթե միևնույն` է դեսպան չեմ դառնալու: Ավելի լավ է կգնամ կուսակցական գործեր կանեմ, «Բազե» կգոռամ, այլ ծառայություններ կմատուցեմ ու այդ ճանապարհով դեսպան կդառնամ: Օրինակները շատ են և վաղը նույնպես կլինեն, բայց ցավալին այն է, որ երբ չի խրախուսվում գիտելիքն ու ուսումը, այլ խրախուսվում է անձնական ու անհատական հավատարմությունը, ապա դա շատ վատ հետևանքների առջև է կանգնեցնում ողջ երկիրը: Այդտեղից է գալիս պոլիտբյուրոյի մտածելակերպը: Այդ ձևով է պոլիտբյուրոն իր դրոշմը դնում բոլոր ոլորտների վրա և փչացնում ամեն ինչ: Սա է հարկավոր վերացնել, որպեսզի ոլորտները ոչ թե մեռնեն, այլ՝ զարգանան»,– համոզված է Արա Պապյանը:

  Շարունակությունը` «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում